Jan Paweł II – apostoł miłości i pokoju.
Scenariusz akademii zorganizowanej z okazji 25 rocznicy pontyfikatu Jana Pawła II


Opracowanie scenariusza – Tadeusz Pakuła, nauczyciel języka polskiego
SP im. Wł. Szafera w Żarkach, Anna Madejska

Cele:  

  1. przybliżenie sylwetki wielkiego Polaka – Jana Pawła II z okazji 25 rocznicy pontyfikatu

  2. wyrażenie szacunku i uznania dla dokonań Jana Pawła II

  3. rozwijanie dociekliwości poznawczej, ukierunkowanej na poszukiwanie prawdy, dobra i piękna w świecie

  4. kształtowanie samodzielności w dążeniu do dobra w jego wymiarze indywidualnym i społecznym

  5. przygotowywanie do rozpoznawania wartości moralnych, dokonywania wyborów i hierarchizacji wartości

Głównym celem akademii jest podkreślenie zasług Jana Pawła II na polu etyki, filozofii i innych nauk humanistycznych. Nasz wielki rodak należy do nielicznych we współczesnym świecie niekwestionowanych autorytetów moralnych. Wniósł do skarbnicy myśli ludzkiej wiele wspaniałych treści, często rdzennie polskich, podkreślając wielkość naszej literatury i sztuki.

Uczniowie powinni zrozumieć, że Papież Polak to nie tylko głowa Kościoła Katolickiego, ale także wielki myśliciel i działacz na rzecz zachowania pokoju na świecie. Świat 25 lat temu był zupełnie innym światem niż ten, który mamy teraz i jest to przede wszystkim zasługa Jana Pawła II. Dał wszystkim odwagę walki o wolność i godność, przekonał narody do pokojowego rozwiązywania problemów społecznych. To dzięki Papieżowi rozpadł się system totalitarny – zniewalający umysły i serca ludzi.

Głównym celem działalności Ojca Świętego jest nadawanie światu wymiaru humanistycznego, w którym człowiek cieszy się wolnością i ma poczucie własnej godności.

Jan Paweł II jest bez wątpienia największym Polakiem w dziejach i jedną z najświatlejszych postaci tego świata.

Część pierwsza
Ojczyzno moja... 

  1. Słychać dźwięk dzwonów ( symbol uświetnienia rocznicy ważnego wydarzenia )

  2. Piosenka Leć muzyczko do niebiańskiej krainy ( z taśmy); chór uczniów śpiewa refren

  3. Recytacja wiersza J. Twardowskiego Jan Paweł II

    Tyle jest w Tobie

    nasze polskie oczy

    wiara matki uśmiech cierpienia

    i taki zwykły nie za modny dzwonek

    tak zagłuszany że budzi sumienia

  4. Uczennica gra utwór M. K. Ogińskiego Polonez – Pożegnanie Ojczyzny

  5. Uczennica przy milknących tonach muzyki zaczyna recytować wiersz W pamiętniku Zofii Bobrówny

    Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi,

    Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,

    To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,

    Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.

    Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,

    Słuchaj — bo to są najlepsi poeci.

    Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone

    Będą ci całe poemata składać.

    Ja bym to samo powiedział, co one,

    Bo ja się od nich nauczyłem gadać;

    Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,

    Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.

    Dzisiaj daleko pojechałem w gości

    I dalej mię los nieszczęśliwy goni.

    Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,

    Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów - woni,

    Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.

    Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.

  6. Uczennica gra mazurki Chopina

  7. Recytacja fragmentu Inwokacji Pana Tadeusza ( w tle słychać muzykę)

    Karol Wojtyła recytował w okresie okupacji, jako aktor podziemnego Teatru Rapsodycznego, poezję naszych romantyków, która budziła uczucia patriotyczne, pozwalała przetrwać trudne lata terroru.

    ...Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie

    Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,

    Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie

    Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

    ........przenoś moją duszę utęsknioną

    Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,

    Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;

    Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,

    Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;

    Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,

    Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,

    A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą

    Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.

  8. Recytacja wiersza C. K. Norwida Moja piosnka II ( w tle słychać muzykę)

    Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba

    Podnoszą z ziemi przez uszanowanie

    Dla darów nieba

    Tęskno mi, Panie...

    Do kraju tego, gdzie winą jest dużą

    Popsować gniazdo na gruszy bocianie,

    Bo wszystkim służą...

    Tęskno mi Panie...

    Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony

    Są-jak odwieczne Chrystusa wyznanie:

    Bądź pochwalony.

    Tęskno mi Panie...

Część druga
Nie lękajcie się... 

  1. Narrator 1:

    Mija 25 rocznica pontyfikatu Jana Pawła II – wielkiego Polaka, który swoją pracą, postawą i działalnością dla dobra ludzi na świecie zjednał sobie uznanie wszystkich, bez względu na wyznanie czy kolor skóry. Jest On bez wątpienia niekwestionowanym autorytetem moralnym, co w świecie niegodziwości i egoistycznych postaw polityków musi budzić szacunek i podziw. Jan Paweł II całe swoje życie mówi tym samym językiem – językiem miłości, pojednania i wiary w wielkość człowieka i potęgę jego serca.

    Papież przełomu wieków daje światu nadzieję i utwierdza w przekonaniu, że życie człowieka ma wielki sens i jest najwyższą wartością.

    "Nie lękajcie się!" Nie lękajcie się tajemnicy Boga, nie lękajcie się Jego miłości i nie lękajcie się słabości człowieka, ani też jego wielkości! Człowiek nie przestaje być wielkim nawet w swojej słabości. Nie lękajcie się być świadkami godności każdej ludzkiej osoby - od chwili poczęcia aż do śmierci.

  2. Narrator 2:

    Papież dociera do tysięcy, milionów wiernych ze słowem Bożym, pocieszeniem, troską o sprawiedliwość, wolą niesienia pomocy duchowej ludziom wszystkich ras, wyznań, albowiem wszyscy są dziećmi Bożymi. Odwiedził przeszło 200 państw w trakcie 102 pielgrzymek, zyskując ogromną sympatię i popularność. Zmartwionych pociesza, błądzącym pokazuje drogę, wątpiących wspiera radą. Jak obliczono, przemierzył już odległość od Ziemi do Księżyca i zbliża się z powrotem do Ziemi.

    - fragment kazania n/t misji miłości ( z taśmy )

  3. Narrator 3

    Głównym zamiarem Ojca Świętego jest zaproszenie współczesnego człowieka do tego, aby przekroczył próg nadziei, to znaczy wyszedł z obszaru smutku, zwątpienia i wszedł w obszar, gdzie działa Żywy Bóg w Osobie Jezusa Chrystusa.

    Kierując to osobiste zaproszenie do każdego człowieka, Jan Paweł II jest świadomy rozlicznych zniewoleń i trudności, które nie pozwalają wielu ludziom uczynić tego odważnego kroku. Papież jest wobec nich cierpliwy, wyrozumiały i dobry.. Jan Paweł II nikogo nie potępia, ale też i nie przemilcza prawdy o człowieku.

    - fragment kazania n/t osoby ludzkiej (z taśmy )

  4. Narrator 4:

    Bardzo dużo czasu papież poświęca dialogowi z wyznawcami innych religii.

    Temu zagadnieniu poświęca wiele miejsca, korzystając z nauki soborowej o dialogu chrześcijaństwa z innymi religiami. Papież zwraca uwagę, że Kościół z szacunkiem odnosi się do wyznawców religii świata, które nierzadko "odbijają promień owej Prawdy, która oświeca wszystkich ludzi". Podkreśla też wagę historycznego spotkania w Asyżu w 1986 roku, podczas którego przedstawiciele wielkich religii modlili się razem o pokój. Padły tam pamiętne słowa:

    Nigdy więcej wojny

    Nigdy więcej przemocy

    Nigdy więcej terroryzmu

    W dniach 20-27 marca 2000 odbyła się historyczna pielgrzymka do Ziemi Świętej, w trakcie której papież odwiedził Jordanię, Autonomię Palestyńską oraz Izrael. Szerokie echa w świecie wzbudziło m.in. odwiedzenie przez Ojca Świętego Instytutu Pamięci Yad Vashem oraz Ściany Płaczu w Jerozolimie.

    - fragment kazania n/t pokoju (z taśmy )

  5. Narrator 5:

    I choć Papież coraz częściej mówi o sobie jako o należącym do tzw. trzeciego wieku i mimo że pomaga sobie laską, to jednak wyczuwa się w nim młodzieńczego ducha. Karl Rahner w jednym ze swoich wywiadów, udzielonym po wizycie Papieża w Wielkiej Brytanii, powiedział, że pośród powszechnego marazmu, jaki tkwi w społecznościach zachodnich, Jan Paweł II wzbudza powszechny zachwyt, także wśród protestantów. Papież widzi w młodych ludziach "olbrzymi potencjał dobra i twórczych możliwości. Potrzeba nam tego młodzieżowego entuzjazmu. Potrzeba nam tej radości życia, którą mają młodzi"

    - fragment kazania n/t młodzieży (z taśmy )

Część trzecia
Dziękuję Ci Boże

Recytacja wierszy Jana Twardowskiego

Część czwarta
W górach jest wszystko co kocham

Narrator:

Jan Paweł II ukochał ziemię swojego dzieciństwa i młodości. Bardzo często wspomina o swoich wyprawach krajoznawczych w Beskidy i Tatry. Wycieczki były dla niego spotkaniem z Bogiem, surową ale jakże piękną przyrodą, zamyśleniem nad pięknem i harmonią świata. Ojcu Świętemu bliskie jest wszystko, co związane z tą ziemią – język, muzyka, zwyczaje górali...Piosenki, które za chwile wykonamy niech będą symbolicznym spotkaniem z ukochanym krajobrazem papieża – polskimi górami.

W górach

W górach jest wszystko co kocham

Wszystkie wiersze są w bukach

Zawsze kiedy tam wracam

Biorą mnie klony za wnuka

Zawsze kiedy tam wracam

Siedzę na łące z księżycem

I szumią brzóz kropidła

Dalekie miasta są niczem

Ja się tam urodziłem w piśmie

Ja wszystko górom zapisałem czarnym

Ja jeden znam tylko Synaj

Na lasce jałowca wsparty

I czerwień kalin jak cyrylica pisze

I na trombitach głosi bór

Że jedna jest tylko mądrość

Dzieło zdjęte z gór

J. Harasymowicz

Uczniowie wykonują piosenki góralskie poświęcone Papieżowi

- Zagrojmy, zagrojmy

- Życzymy, życzymy

Część piąta

Pani Dyrektor Stanisława Nowak opowiada o swoich audiencjach u Ojca Świętego.

Prezentuje fotografie z Papieżem.

Recytuje wiersz Karola Wojtyły Sosna.

Zakończenie

Pamiętajmy także, że obecny Papież, a ówczesny kardynał Wojtyła odwiedził nasze miasteczko. Miało to miejsce 13 sierpnia 1967 r. z okazji koronacji figury Matki Bożej Leśniowskiej. Ksiądz kardynał Karol Wojtyła, metropolita krakowski celebrował uroczysta mszę świętą, na którą przybyli mieszkańcy nie tylko Żarek i okolicy, ale także przedstawiciele całej ziemi ojczystej. Było to wielkie wydarzenie dla Żarek, które upamiętnia pamiątkowa tablica na frontowej ścianie kościoła w Leśniowie.

Jan Paweł II jest wielkim Polakiem, który niewątpliwie rozsławił imię naszego kraju na całym świecie. Jest przykładem człowieka wielkiego serca i wspaniałego umysłu. W świecie wojen, przemocy i nienawiści woła o pokój i pojednanie wyznawców różnych religii. Apeluje do umysłów i sumień polityków tego świata, aby człowiek był zawsze podmiotem ich działań. Słowa Papieża nie pozwalają nam pozostawać obojętnymi na sprawy tego świata, zmuszają do refleksji i działania, zachęcają do tego, byśmy spieszyli się kochać ludzi.

Życzymy mu dużo zdrowia i wielu jeszcze wspaniałych podróży. Już teraz dzieło jego życia jest najwspanialszym przykładem misji miłości i pokoju.

Sprawozdanie zamieszczone w gazetce koła polonistycznego Notes ( nr 5 Listopad 2003 )

22 października 2003 r. odbyła się w naszej szkole akademia zorganizowana z okazji 25 rocznicy pontyfikatu Jana Pawła II.

Głównym celem akademii było ukazanie sylwetki Papieża jako wielkiego Polaka i myśliciela.

Nasz wielki rodak ukształtowany został przez polską kulturę. Język polski, literatura, sztuka i krajobraz rodzinnych stron są zawsze bliskie sercu obecnego Biskupa Rzymu. Myślami wraca do kraju swego dzieciństwa i młodości, ze wzruszeniem opowiada o urokach ojczystej ziemi. Jest wdzięczny polskiej literaturze, bo to ona nauczyła go wyrażać swoje myśli i uczucia.

Uczennice koła polonistycznego recytowały wiersze J. Słowackiego, A. Mickiewicza, C. K. Norwida oraz współczesnego poety – księdza J. Twardowskiego. Nastrój podkreśliła muzyka – Polonez Ogińskiego oraz utwory Chopina, które wykonała na klawikordzie M. Maślanka. Aby podkreślić związek Jana Pawła II z jego ukochanymi górami chórek uczennic w strojach góralskich zaśpiewał przeboje Golców dedykowane Papieżowi.

Bardzo ciekawym momentem była relacja Pani Dyrektor Nowak o swoich audiencjach u Ojca Świętego. Pani Dyrektor recytowała też wiersz napisany przez Karola Wojtyłę – Sosna.

To była wzruszające przedstawienie, dostarczyło nam wielu przeżyć, uświadomiło wielki wpływ polskości na postawę największego myśliciela naszych czasów.

Myślmy, że wielu naszych kolegów inaczej spojrzy na lekcje polskiego, historii, ponieważ dostrzeże ogromną rolę treści humanistycznych w kształtowaniu własnej osobowości.